Arkadaş Z. Özger

Arkadaş Zekai Özger 8 Ocak 1948'de Bursa'da doğdu, 5 Mayıs 1973'te aramızdan ayrıldı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. TRT'nin Ankara bürolarında çalıştı. 1970 öncesinde okulunun polislerce basıldığı bir gün, çıkan olaylarda başına ağır darbeler aldı. Aradan yıllar geçtikten sonra 5 Mayıs 1973’te sokakta ölü bulundu. Beyin kanamasından öldüğü belirlendi. Arkadaşları, ölümünü okulun basılması sırasında başına aldığı ağır darbelere bağladılar. Dergi ve gazetelerde yayınlanan şiirleri ölümünden sonra "Şiirler" adlı bir kitapta toplandı (1974). Daha sonra aynı kitap "Sevdadır" adıyla Mayıs yayınlarınca Mart 1988’de yayınlandı. Şiir yazdığı yıllardaki üniversite ortamının da etkisiyle ölüm ve cinsellik konularını sık sık işledi. Çoğu arkadaşının aksine dönemin sert siyasi şiir geleneğine uymayıp kendi yalnız yolunu oluşturduysa da ölümünden sonra adı akıllarda kalan arkadaşları değil o olmuştur. Tahir Abacı'nın da dediği gibi en çok da Arkadaş'a yakışmıştır bu kimlik. Arkadaş Zekai Özger adına, İzmir'de Mayıs Yayınları tarafından 1996'dan bu yana her yıl şiir ödülü verilmektedir.

***

ARKADAŞ Z. ÖZGER KİMDİR? (Mayıs Yayınları'nın sitesinden alıntıdır)

Nüfus cüzdanında yazan adı: Zekâi Özger
Yazar olarak kullandığı ad: Arkadaş Z. Özger
08.01.1948 Bursa doğumlu.
05.05.1973 Ankara'da öldü.
Babası: Ali, (kamu işçisi); annesi: Fahriye (ev kadını).
Bursa Altıparmak İlk Okulu’nu bitirdi; Bursa Atatürk Lisesi orta ve lise kısmını okudu.
Ankara Ün. SBF Basın-Yayın Yüksek Okulu’nu bitirdi.
Öldüğünde TRT’de program yapımcısı idi.
Yayımlanan ilk şiiri “Sakalsız Bir Oğlanın Tragedyası” Soyut, Ağustos 1967 s:28
Soyut, Forum, Papirüs, Yordam, Dost, Yansıma dergileri ile Ulus Gazetesi’nde şiir ve yazıları yayımlandı.
Sağlığında kitap yayımlama olanağı olmadı.
Ölümünden sonra ilk olarak “Şiirler” adıyla Nadas Yayınları tarafından 1974'de basıldı.
Genişletilmiş 2. basımı “Sevdadır” adıyla Mayıs Yayınlarınca yapıldı. 1996 yılından bu yana adına Mayıs Yayınları tarafından şiir ödülü düzenleniyor.

***

 

SEVDADIR

Göğü kucaklayıp getirdim sana
kokla
açılırsın

solmuşsun
benzin sararmış
yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün
öyle bükük bakma bana

çam kolonyası getirdim sana
kentli dağlıların haklı sevdasını
bolu ormanlarından çarpan bir koku
sanki köroğlunun ter kokusu
aman kokusu, billah kokusu
canlarım, canım benim

üzme kendini bu kadar
sana umudu öğretmeyenlerin suçu mu var
bak yeryüzü ne kadar geniş
ne kadar dar

Dur
akıtma gönlüm yaşını
gözünden öpecek bir yer bırak
oy bana en yakın
bana en uzak
sevgili yar
Hasretine vur beni

Giyecek çamaşır getirdim sana
adettir diye değil, sevdim diyedir
bağışla, eski biraz
bedenim uygundur diye bedenine
elimle yıkadım, ütüledim
elma ağacında kuruttum

Günler sarmal bir yay gibi
bunu unutma
Bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir
bunu unutma
Seni ben her yerinden öperim
bunu unutma

kadere inansaydım
sana inanırdım
Düşürmem sigaramın ucundaki külü ben

öyle kırık bakma bana
Caddeler nasıl da genişliyor
sana bunu söyleyecektim
Bileyli bir makas vardı yanımda
sana bunu söyleyecektim
Hadi kes büyüyen tırnaklarındaki kiri
sana bunu…
Oyy nasıl söyleyebilirim
deliren sevdamızın kısrak huyunu

Elimi tut
tuttururlar, o kadarına izin verirler
kahreden bir ayrılığın çılgınlığı değil bu
Bir isyanın kelepçeleşmiş resmidir parmaklarımız

sen içerde
Ben dışarda…
Oyyy mahpusluk mahpusluk…

Arkadaş Zekai ÖZGER

 


Bir Cevap Yazın