Kategori arşivi: Anlatı

Acıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur Pollyanna* / Tuba Tarım

Huzursuz bir insanım. O kadar huzursuzum ki vücudum huzursuzluğuma tahammül edemiyor. Gencecik yaşta migren ağrılarından karanlık odalara sığınıyorum. Mide ağrılarından tuvaletin derin, uzun, huzurlu deliğine sığınıyorum. Kimseye değmeden giden bir deliğe kusuyorum huzursuzluğumu. İyi bir insan mıyım sorusunun huzursuzluğu bu. Belki de nasıl yaşıyorum huzursuzluğu. Belki de sevdiklerime faydalı olabiliyor muyum şüphesinin huzursuzluğu. 

Devamını okuyun

Bir Çocuğun Gözünden Savaş…

Kırgınlıklar, kötülükler, savaşlar belki de en çok çocukları yaralar, en çok onları sarsar. Ufacık bir bedenin kocaman duyguları vardır. Geleceği değiştirebilecek güçtedir onlar…

Seda Ayaz, Eskişehir'de yaşayan, 7. sınıf öğrencisi. Onun gözleriyle savaş… Buyurun hep birlikte bir kez daha çocuk olmanın nasıl bir şey olduğunu hatırlayalım.

 

BİTMEYEN ÖLÜM

Gökyüzü karardı, bir daha güneş doğmadı. Tertemiz su ve toprağın rengi kırmızıya çalmıştı. Tükenmişti umut, bitmişti sevinç.

Gözlerimi çevreye dikip her şeyi en ince ayrıntısına kadar inceledim. Hiçbir sonuç alamadım. Annemi arıyordum. Annemin kokusunu arıyordum. Bulamadım, ulaşamadım bir türlü. Kocaman dünyada tek başımaydım. Herkes koşuşturuyordu. Sesler geliyordu. Çığlıklar, ağlayış sesleri hiç çıkmıyordu kulağımdan. Kimsenin yüzünde tebessüm yoktu. Gülmüyordu kalplerimiz, yüzümüz. Nedendi bu savaş, bu öfke, bu hırs? Bu vatan için babam, dedem, amcam kan döküyordu, bu vatan için, bu vatanın taşı toprağı, Devamını okuyun

YOL

Arya Su Altıoklar

 

Dokunuşlarım herkesi, her şeyi çoğaltırken, benliğimi yalnızlaştırıyor gitgide… Her geçen saniye büyüyen kalbim, beynimi küçültüyor, kıvrımlarını ele geçiriyor adeta.  
 
Sanırım sonunda kocaman bir kalbe dönüşeceğim… 
 
Gözbebeklerim yaşlarımın tıkacı gibi. Görmedikçe ağlıyor, gördükçe susuyorlar.  Devamını okuyun