Alican Turgut

Az önce biraz hüzünlüydüm, ondan daha da az önce bir parça ağlamıştım bile. Herkes müzik yapabilir, herkes müziği sevebilir ama müzikten anlamak zordur. Yavuz Çetin! Kim bu adam? Kimsenin umurumda olmayan bir adam. Bilen bilir. Şarkılarıyla büyüyüp, hissettiğim adam.. Ama bu ‘farkındalık hissi’ aklımın kapılarını zorlamama yol açıyor. O bilmediğiniz adam için bir şey yazmak ve söylemek o kadar zor ki.. Ben Yavuz Çetin’i dinlerken onun öldüğünü bilmiyordum… Yani Yavuz Çetin bir çocuğun bile hayatına girip müziği sokabiliyor. Bir zaman Shaft Barda Yavuz Çetin için bir anma gecesi düzenlenmişti. Ben de babamla oraya gitmiştim. Ne büyük bir hata, yalan yanlış herkes vardı. Çünkü Yavuz Çetin’in bugün bile hâlâ değerinin bilinmediğini düşünüyorum…

Yavuz Çetin’in en büyük özelliği Türk müziğimizi ve Türkülerimizi bilip, rock yapmasıydı. Ona rock’ta yetmiyor, blues’da yapıyordu. Belki de onun müziğini büyülü kılan buydu. Yavuz Çetin’i hiç tanımadım. Şimdi 16 yaşında bir genç olarak, şarkılarını gitarımla çalacak kadar seviyor ve önemsiyorum. Onun hakkında okuduğum kadarıyla pek fazla konuşmayan bir insandı. Zaten gitarıyla konuşuyordu o!.. Ruhundaki duyguları, içindeki isyanları sadece rock müzikle anlatabilirdi. Ben bu kadar değerli bir müzisyeni kaybettiğim için hâlâ çok üzülüyorum. Yavuz Çetin öldü. Türkiye’nin umurunda olmadı. Gazetelerde bir iki haberle geçiştirildi. Ve şimdi herkes aynı soruyu soruyor. Bu ülkede gerçek sanatçılara neden değer verilmiyor? Yavuz Çetin barlarda çalıp söylüyordu. Gerizekalı insancıkların içkili bir ortamda kafa dağıtmaya gittiği yerlerde. Orada sanatı kaç kişi anlayabilirdi ki?! Kaç kişi hissedebilirdi orada gitarı? Türkiye’de çok zor müzisyen yetişiyor zaten. Şimdi yine böyle sanatçılar ölürse onların arkasından timsah gözyaşları dökmeyin. Artık onlar ölü konuşamazlar, duyamazlar, göremezler!.. Türkiye’de artık bir umutsuzluk egemen oldu. Ben yarınlara umutla bakamıyorum ki… Benim gibi bir sürü çocuk var. Üzgün, kırgın… Kendimi ve dünyamı gerçekleştirmek istiyorum! Yavuz Çetin’de müziğini böyle bir ortamda icra ediyordu. Ve hâlâ tüm gerçek sanatçılar bu zorlukları yaşıyor. Umarım bu sistem değişir. Sanatçılara değer verilir. Herkes pop star furyasına kapılıp gitmez. Umarım herkes uyanır ve gerçekleri görür!
Açın dinleyin Yavuz Çetin’i. Gerçeğin ta kendisini görün. Onu anladıgınız zaman, işte o gün markası Yavuz Çetin olan bir ‘blues’ giymek isterim üstüme!..