K – Körebe

Gözleri, evin hiç umulmadık köşelerine sakladığı ve hep bir acıya ait olan çaputlarla bağlıydı. Kalın kalın örtüyordu bu paçavralar gözlerini. Hayatın eksilttiği her kadına has bu bakışlarla birlikte, duyguları da körelmişti –hayat oyununda ona körebe demek gerekirdi-. Diğerlerini yakalamaya çalışsa da, diğerleri parmaklarının arasından kayıp gidiyordu. Aslında oyunun kuralı başından belliydi: Geçmişin yükünü gözlerinde taşıyan, kararttığı geleceğinin zifirinde kaybolur. Kimseyi yakalayamadığı gibi, kendi de zamanla yitip gidiyordu.

Esra E. Karaosmanoğlu

Bir Cevap Yazın