Yitik Ülke
Edebiyat Dergisi

"Baba, Kız ve Kutsal Deniz" - Gül Yıldız - #öykü

Baba, Kız ve Kutsal Deniz / Gül Yıldız Engin bir denizin kıyılarındaydık. Ben denize tek adım atmak dahi istemiyordum. Yüzme bilmediğim için sudan korkuyordum. Babam beni tutacağına söz verdi; böylece denize girdim. Kulaç atmak için çabalıyordum ama bir çırpınışın ötesine geçemiyordum. Yine de bir şekilde su üzerinde kalabiliyordum. Sonra babamı gördüm; uzaktaydı; böylece beni tutmadığını fark ettim ve çok korktum. Suyun kaldırma kuvveti birdenbire yok oldu. Su yutmaya başladım. Tuzlu su genzimi gittikçe daha çok yakıyordu ve çırpınışlarım arasında bir ses duydum. Babam, kollarını aç, diye sesleniyordu. Sesinde bir güven vardı. Dalgalara sarılacakmış gibi kollarımı açtım sırasıyla ve ayaklarımı hızlı adımlar atarcasına çırptım. Yüzüyordum. Ama yüzerken bile babama kırgındım. Söz vermişti ama beni bırakmıştı. Onu karada değil; yine denizde anlayabildim. Yıllar sonra... Bir gün yine denizdeydim. O zaman fark ettim. Beni bırakmasaydı asla yüzemeyecektim. Bana güvenle seslenmeseydi vazgeçecektim. Yüzümde bir tebessüm, açıldım. [caption id="attachment_10300" align="aligncenter" width="632"] Desen: Gül Yıldız[/caption]
Paylaş:
Tarih: Ağustos

Yorumlar